JOIN OUR NEWSLETTER

About RAQUE

About Depression

Contact

© 2023 by Nude. Proudly created with Wix.com

Search
  • Kalyakorn Naksompop

มันไม่ใช่การคิดสั้น


เอินได้มีโอกาสนั่งคุยกับกลุ่มเพื่อนสาวที่สนิท ซึ่งบังเอิญมีหนึ่งสาวเป็นนักจิตวิทยา และเป็นคนที่คอยช่วยคอยแนะนำให้เอินคอยอยู่กับร่องกับรอยเรื่องการรักษา


ในวงที่มีทั้งนักจิตวิทยาและผู้ป่วย เราจึงพูดกันถึงเรื่องโรคซึมเศร้าและภาวะต้องการฆ่าตัวตายที่มันใกล้ตัวกว่าที่ทุกคนเคยคิด


หลายครั้งคนชอบพูดติดปากว่า คนที่ฆ่าตัวตายคือคน "คิดสั้น"


แต่แท้จริงแล้วในหลายเคสกลับพบว่า คนที่ฆ่าตัวตาย ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ก็มักมาจากรากของชุดความคิดใกล้เคียงกัน เป็นการคิดที่ผู้ป่วยมองว่าถี่ถ้วนและรอบด้านแล้ว ว่าชีวิตที่เจ็บปวดทรมานอยู่นั้น... ไม่มีทางออกอื่นให้เลือกแล้ว


บางคนไม่ได้อยากตายหรอก เพียงอยากให้ความเจ็บปวดทรมานที่กำลังเผชิญอยู่นั้น... จบเสียที แต่เมื่อไม่ว่าจะมองไปทางไหน ไม่ว่าจะคิดทบทวนไตร่ตรองเท่าไร ก็พบว่าปัญหาจะยังอยู่... จึงต้องการที่จะจบปัญหา ด้วยการไปจากโลกที่มีแต่ความเจ็บปวดนี้


ในหลายรายอาจมีภาวะโทษตัวเอง (เช่นในเคสของแอดมินเอินเอง) ด้วยชุดความคิดที่ถูกสะสมมามันทำให้เชื่อว่า ตัวเองคือจุดกำเนิดของปัญหาความอัปรีย์ทุกอย่าง


ถ้าเป็นเคสแบบนี้ก็ยิ่งไปกันใหญ่ เพราะคนที่มีภาวะรู้สึกผิดและโทษตัวเองแบบนี้ จะยิ่งรู้สึกว่าหนทางเดียวที่จะทำให้ปัญหาจบลงได้ คือการต้องจบชีวิตของตัวเองเท่านั้น


พูดง่ายๆ คือตรรกะมันพาไปเข้าใจว่าการทำร้ายตัวเองหรือการฆ่าตัวตายนั้น คือการแก้ปัญหาที่ต้นตออย่างแท้จริง


มันจึงไม่ใช่การคิดสั้นอย่างที่คนชอบพูด

เพราะมันผ่านการไตร่ตรองมาอย่างครบถ้วน


เราแค่อยู่บนโลกคนละใบกัน... เท่านั้นเอง


ปัญหาคือ... ในโลกของเรา ตรรกะมันเป็นอีกแบบ เรามีชุดความเชื่อที่ถูกสะสมมา ด้วยมุมมองของคนที่อยู่ในภาวะจิตใจที่ไม่สามารถเห็นคุณค่าของตัวเองได้


ก็หลายอย่างที่เจอมาในชีวิต... จะให้คิดให้มองตัวเองเป็นอย่างอื่นไปได้อย่างไรล่ะ


ดังนั้น อย่าต่อว่า ประชดให้เราไปตาย หรือด่าทอเราเลย..... มันจะยิ่งส่งให้เราจากไปง่ายขึ้น



แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าคนใกล้ตัวอาจกำลังอยากจากไป


เรา.... อาจพอสังเกตได้ค่ะ


หลายครั้งเขาอาจพูดอะไรที่ดูเหมือนลดทอนคุณค่าของตัวเอง บางคนบ่นตรงๆ ว่าไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้ บางคน... หายเงียบไปจากทุกคน...


แล้วเราทำอย่างไรได้บ้างเมื่อเริ่มจับสัญญาณอันตรายได้


ก่อนอื่นเลยเราต้องไม่ตัดสิน... ถามตัวเองให้แน่ใจว่าเราสามารถพูดคุยกับเขา โดยไม่ตัดสินไม่ push เขาได้จริงหรือไม่


ต่อมาคือถามไถ่ด้วยความห่วงใยแบบไม่ตื้อค่ะ ถามไปตรงๆ ก็ได้ค่ะ ถ้าเขาไม่เล่า ก็เท่ากับว่าเราได้แสดงความห่วงใยแล้ว แต่ถ้าเขาเล่า... เราจะได้รับฟัง... ให้เขาได้ระบายโดยที่ต้องไม่เผลอไปแนะนำอะไรค่ะ


การแนะนำ การสอน การสั่ง มันคือการเอาอำนาจในการตัดสินใจในชีวิตของตัวเอง... ไปจากเขา


มันจึงยิ่งจะตอกย้ำความ "ไม่ได้เรื่อง" และความรู้สึกว่าอ่อนแอในใจเขานี้ มันอาจยิ่งทำให้เขาโทษตัวเองหนักกว่าเดิม


การรับฟังเฉยๆ มันยากก็จริง แต่เป็นการกระทำที่โคตรทรงพลัง เพราะมันทำให้ผู้ป่วยรู้สึกว่าเสียงของเขานั้น... มีคนได้ยิน


มันคือการช่วยให้เขาค่อยๆ ยืนด้วยขาตัวเอง

อาจจะช้าหน่อย แต่มั่นคงกว่า


เอินรอดภาวะอยากฆ่าตัวตายมาได้ ก็เพราะมีเพื่อนสนิทและสามีรับฟัง มันทำให้รู้สึกว่าเสียงของเรามีค่าพอ


แต่แน่นอนค่ะ เมื่อรอดมาได้ก็ต้องไปพบแพทย์

เพื่อดูแลจัดการโรคที่หมั่นทำร้ายเราให้ได้

เพื่อให้เราอยู่กับตัวเองให้ได้... โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร



สำหรับผู้ป่วย... หากอ่านมาถึงตรงนี้


อยากบอกว่าเราเองก็กำลังต่อสู้กับมันอยู่เหมือนกัน ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียว ว่ายังมีคนที่เข้าใจคุณ และคุณไม่จำเป็นต้องต่อสู้เพียงลำพัง


หากกำลังทรมานอยู่...

อย่าทนเลย... หาหมอเถอะค่ะ

ลองเปิดใจกับหมอ

หานักบำบัดก็ได้ค่ะ เล่าให้นักบำบัดฟัง


หรือถ้าเรายังไม่พร้อมไปพบแพทย์

ก็ยังมีองค์กรอีกหลายแห่งค่ะ

ที่พร้อมจะให้ความช่วยเหลือเรา


เราทำร้ายใจตัวเองมานานและหนักหนาเกินไปแล้ว

มาให้อภัยตัวเอง และมาดูแลใจตัวเองกันเถอะ



เอิน กัลยกร

#RAQUE #RAQUEForward

#โรคซึมเศร้า #รักก์ฟอร์เวิร์ด

5 views
0